ใครเหล่าจะรู้ดีเท่าฉัน
ก็สิ่งที่ไม่รู้นั้น
ฉันซ่อนไว้ในทีท่า

บางครั้ง
เมื่อพบว่าผู้มาที่หลังนั้นเก่งกว่า
ฉันต้องชื่นชมจนออกหน้า
แล้วซ้อนความริษยาไว้ในท่าที

บางคราว
ฉันแสร้งว่ามีอย่างเหลือดี
เพื่อซ่อนความไม่มีให้มิดชิด
นำความกลัวมาบกปิดไว้หลังสีหน้า
แล้วมั่นใจจนเกินกล้าเป็นท่าที

กับบางคน
ฉันแสดงตัวเป็นมิตรที่แสนดี
แต่สิ่งที่ซ่อนไว้ในไมตรี
คือฉันเป็นสตรูที่ดีพอกัน

มาจนบัดนี้
ฉันจะเบิดเผยได้อย่างไรเล่า
ว่าฉันแสดงตนให้ยากเกินเข้าใจ

ใครเลยจะรู้ ว่าแท้จริงภายใน
ฉันซ่อนความออ่นแอมากมายไว
ในท่าที